Biz Nur Talebesiyiz


Bizler muhabbet fedaileri.
Bizler hayatlarını tek bir noktada birleştirmiş gönül erleri...
Bir zamanlar “Biz Nur Talebesiyiz” dediğimde yanımdaki kişilerin bana “enaniyet yapıyorsun” demelerini hiç unutamıyorum.
Halbuki kalbim o cümleye şu şekilde cevap vermişti de “enaniyet” lâfını duyar duymaz geri çekilmişti.

”Evet biz Nur Talebesiyiz!”

Zira Nur Talebesi demek:

Risale-i Nurları kendi malı bilmek demektir.
İmana susamış gönüllere Kur’ân’dan süzülen, iman ab-ı hayatını yani Risale-i Nur’u sunmak demektir.
7 güne 70 ders sığdırıp, koşturup hakikatleri daha iyi anlama peşinde olmak, tesanüd ve uhuvvet sırrına mashar olmaya gayret etmek, başka bir deyişle müfritane irtibata azamî dikkat etmek demektir.
Elinde Kur’ân, elinde Risalelerle koşmak koşuşturmak demektir.
Otobüste, vapurda, arabada, sokakta, kısacası her fırsatta ve her tarafta, okumaktır, okumak, okumak...
Kâinatı okumak. Kur’ân’ı okumak.
Muhammed Mustafa’yı (asm) okumak.
Bu zamana bakan yüzüyle bu üç küllî muarrifin tercümanı olan Risale-i Nurları okumaktır.
Hiç tanımadığı insanlara muhabbet besleyip onlar için dertlenmek.
Onlar için Cenâb-ı Hakk’a ney gibi hazin sesiyle niyazda bulunmaktır.
Belki bazen bu avazlarda hüzne boğulup ağlamaktır.
Elmas tanelerine bedel göz yaşlarını Erhamürrahimin’e kâinatın ortak lisanı olan “duâ” ile sunmaktır.
Namazları birlikte kılmak, sonrasında “fa’lemenlehu”yu arzulamak.
“Sen ona buna niçin sataştın” diyenlerin farkına varamamak .
İmansız gönüllerdeki yangının içinde, evlâdın kokusunu alabilmek.
O gönlün bizzat kendi “evlâdın” olduğunu tahayyül edebilmek.
Ve hatta tahayyülden öte aynelyakin hissetmektir.
Hizmet uğruna kolu kanadı kanayanlarımızın, kalbi ciğeri pare pare olanlarımızın, yerlere damlayan kanlarının “Risale-i Nur” yazdığını görebilmek.
Göremeyince de kendi talebeliğimizden şüphe etmek demektir, yoksa onunkinden değil.
Kısaca uhuvvette fani olmak, kardeşte fani olmak, tefani sırrına mazhar olmak.

Deme sakın bana:
“Anlatma bunları, anlatırsan adına “enaniyet” denir”.
Deme çünkü;  biz ne yaptıysak Allah rızasına yaptık.
Fani olduysak kardeşlerimizde olduk.
Yani sende olduk.
Bizim için değil sadece, senin için de bu yapmalar, çırpınmalar, koşuşturmacalar.

Senin için yapılana enaniyet değil “hizmet” denir.
Evet  “Biz Nur Talebesiyiz.”

Yeni Asya-Akif Arslan (Tıkla)

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kağıdı kalemi bırak ve arkana yaslan: Sınav Bitti!

Resim
Buyur etsek de etmesek de bir gün ecel kapımızı çalacak ve içeri girecek. Azrail’le tanışma şerefine nail olduğumuzda imanla kabre gireceksek eğer, şehadet getirerek imtihan perdesini kapatacağız inşallah! Peki ya sonrası... Okullarda sınav biter de hoca “kâğıdı kalemi bırakın ve arkanıza yaslanın” der ya hani... Artık yapacak bir şey yoktur. Sınav esnasında o kâğıda ne yazdıysanız o. Sınav sonrası doğru cevaplanan sorular pek de ehemmiyet kesb etmezler. Kesb etse dahi alacağınız nota hiçbir katkısı olmaz. Evet, dünya imtihanı da öyle olacak. Azrail gelecek ve “kaldır kafanı amel defterinden ve arkana yaslan” diyecek. Belki de sen daha “ne oluyor?” demeden ruhunu kabz edecek. Bu dünyaya niye gönderilmiştim? İlim ve duâ vasıtası ile tekemmül etmeye. Peki tekemmül edebildim mi? İşte bu sorunun cevabı sana sorulacak olan o müthiş soruya vereceğin cevapla bir derece anlaşılacak: “Men Rabbuke? Rabbin Kim?”  Dünyada tekemmül edebildiğin yani Cenâb-ı Hakk’ın isimlerini tanıyabildiğin ölçü...
Devamı

Aksaçlılar! Gençlerin size ihtiyacı var!

Resim
Hizmet-i Kur’âniye’de her yaştan Nur talebesine şedîd bir ihtiyaç var. Ve bizim mesleğimizin esasında yaş ile alakalı bir derecelendirme yok. “Zaten mesleğimizin esası uhuvvettir. Peder ile evlât, şeyh ile mürid mâbeynindeki vasıta değildir. Belki hakikî kardeşlik vasıtalarıdır. Olsa olsa bir üstadlık ortaya girer.” 1  Genç heyecanlıdır, tez canlıdır. Bazen çok kararsızdır, bazen de aşırı alıngandır. Gün olur bir bakıştan dahi etkilenip size darılabilir. Sürekli bir motivasyon ihtiyacı içerisindedir. Çünkü gencin bedeni taze olduğu gibi, kalbindeki binlerle lâtife de tazedir. O lâtifeler de kendisi gibi hassas ve kırılgan olabilir. Elbetteki bu bahsettiğimiz tüm gençler için geçerli değil ama ekseri böyledir. Düşünün! Nasıl bir devirde yaşıyoruz? Zaman ahirzaman! Bu vatan gençleri de dahil olmak üzere gençlik ömür sermayesini sorumsuzca ve  gelişi güzel harcıyor. Kimisi kendisini alkolün kucağına atmış, kimisi de nisa taifesinin şeytanın avaneleri kısmına kendini kaptırıp onl...
Devamı

Konu Komşu Duymasın!

Resim
İnsan kardeşine hiç kıyabilir mi! Bir derdi, tasası varsa sormadan, soruşturmadan yanına koşar. Haklı-haksız demeden elini uzatır. Küsmez, darılmaz. Yan gözle bakıp darıltmaz. Bağırmak istemez ama nefsine uyup bazen de bağırır. Sonra pişman olur ve sarar sinesini kendi sinesiyle. Onun hakkında istese de suizan etmez, edemez. “Benim kardeşim yanlış yapmaz!” der müfritane bir hüsn-ü zan ile. Evet, bu ifrattır ve yapılmamalıdır. Ama mevzu kardeş olunca ister istemez “yapılmazlar yapılır hale geliyor.” Bazen görse de yanlışlarını, kabullenemez. Kardeştir sonuçta, düzeltmek ister. Onu kırmadan düzeltme çabası içine girer. Duyurmaz kimselere kardeşinin hatalarını. Duyurmamaya azami dikkat eder. Kardeşler, arada kedi yavruları gibi boğuşur ve sonrasında yine kedi yavruları gibi oyuna dalarlar kinsiz, nefretsiz. Anneler hep derler ya: “Aman çocuklar! Kavga etseniz de konu komşu duymasın..Siz sonrasında gülüşüp eğleşirsiniz de komşu sizi hep kavga ediyor bilir. 'Bunlar nasıl kardeşlermiş, b...
Devamı