yedekleme

Yeni Asya ne zamanki bir mesele hakkında bir fikir beyan eder ardından eleştirilerin ve adeta topa tutulmanın ardı arkası gelmez. Bu durum, ta ki o meselenin hakikatinin Yeni Asya’nın söylediği gibi olduğu anlaşılıncaya kadar devam eder. Tarih tekerrürden ibarettir ve biz bunları defaatle yaşadık-yaşıyoruz. 1980 darbesi öncesinde “darbe” sesleri yükselince Yeni Asya da en yüksek bir ses tonu ile “Darbeye Hayır” demişti. O dönemlerde bir takım “dindar gruplar”  Yeni Asya’nın bu tutumuna “sizler solcularla birlik oluyorsunuz” şeklinde cevap vererek şiddetli şekilde eleştirmişlerdi. Bunun bir darbe değil de huzurun tekrar inşası şeklinde yorumlanmasına ön ayak olmuşlardı. Maalesef de başarılı olmuşlardı. Ta ki  “darbe” başlarına indikten bir süre sonra başlarının yarıldığını ve bu darbeden aldıkları yaraların tedavisinin seneler süreceğini anlayana dek.. Ama olan bütün millete olmuştu. Yeni Asya ve öncüleri her zaman darbelere ve darbe girişimlerine karşı olmuştur. Bu mücadelede ...

Ey Risale-i Nur’ların sadık Nur Talebeleri ve Risale-i Nur’lara muhabbet edip sözlerine itibar eden din kardeşlerimiz ve ey ceddi, İslâmiyetin sancağını asırlarca taşımış olan kahraman Türk evlâtları! Elbette ki sancağımız Kur’ân sancağı olduğu için küfür komiteleri ellerini yakamızdan hiç çekmemişler her türden oyun ve cerbezeyle aldatmak suretiyle birlik ve beraberliğimizi bozup bizleri kuvvetten düşürüp elimizdeki kutsal emaneti düşürmemizi beklemişler ve istemişlerdir. Bilmeliyiz ki o şebekeler ne halt ederlerse etsinler bizler Kur’ân’ın çelikten kal’ası içerisinden çıkmadıkça ve O’nun emirlerine riayette fütur vermedikçe bir halt edemezler. Lâkin, olur da nefsimize yenik düşüp düşmana karşı hiddete gelip o elmastan prensiplere olan bağlılığımızı yitirip gardımızı düşürürsek işte o vakit düşman fırsat bulacak ve belki de Allah muhafaza bize ciddî zarar verecektir. “Medeniyet” diye tesmiye ettikleri gaddar zihniyeti içimize sokup bizlerden “medenî” olmamızı bekliyorlar. Halbuki onla...

Filan kişiyi iyi tanırım” diyen birisine “bana biraz ondan bahseder misin?” diye sorulsa uzun uzun anlatacaktır. “Şunları sever şunları sevmez” diyerek tanıdığı nisbette size tarif edecektir. Evet, çevremizde tanıdığımız hatta iyi tanıdığımız çok kişi var. Peki, ama bizi yaratan, yokluk karanlıklarından varlık âlemine çıkaran ve bizleri dünya gibi, içinde sayısız nimetler olan bir meydana gönderip, burada yaptıklarımızın neticesinde O’nun (cc) istediği ve emrettiği şekilde yaşadığımız takdirde Cennet gibi haddimizin çok üstünde olan bir nimeti vaad eden Allah’ı ne kadar tanıyoruz? Veya hakikî manada tanıyor muyuz? Aslında insan, kendisini hakikî manada tanısa O’nu (cc) da tanımanın kapısını açacaktır. O halde Ey insan!  Haydi bana biraz kendinden bahset: “Ben, severim. Yani birilerini, bir şeyleri sevmek isterim. Ve elbette ki sevilmek de isterim. Eşimi, arkadaşlarımı severim ve onlar da beni sevsin isterim. Bak, bu benim evlâdımdır. O’na şefkat ederim. Hem sadece evlâdıma değil bi...