Ey İnsan! Mahiyetini Biliyor musun?
İnsan mahiyeti itibarıyla gayet muazzam ve sermayace çok zengin yaratılmış bir mahlûktur. Onun hayatının makinesine yerleştirilmiş olunan nazik lâtifeler ve maneviyat ve hassas âzâ ve aletler ve muntazam organlar ve cihazlar ve gizli şeyleri öğrenmeye çalışan duygular ve hisler elbette mühim bir maksat için verilmiştir. Ama insan kendi mahiyetini ve kendisine derc olunan bu nimetlerin ona verilme sebebini bilmezse maatteessüf kendisini de kendisindeki bu muazzam cihazatı da sahiplenmeye yeltenir. “Bunlar benimdir” der. İstediği gibi sarf etmeye başlar, geçici bir keyifle kendisini keyiflendirir. Tabiri caizse Allah’ın malını, kendince bir hırsız gibi çalar. “Nasıl mîrî malından kırk parayı çalan bir adam, bütün hazır arkadaşlarını birer dirhem almasını kabul ile hazmedebilir. Öyle de, “Kendime mâlikim” diyen adam, “Herşey kendine mâliktir” demeye ve itikad etmeye mecburdur.”1 Bu sebebten dolayı bütün bütün küfür bataklığında dibe doğru batmaya başlar. Hem Allah, kendi malının, izinsiz ...