Vicdanın Gözü Daima Açıktır

İnsan kainattaki tüm meseleleri zahiren “aklı” ile idrak etse de akıl sadece bir anahtar hükmündedir. Anahtarın, kapının kilidini açabilme istidadı varsa da kapıyı açabilme kabiliyeti yoktur. Yani, kilidi açar lakin kapıyı açamaz. Kapıyı açan iradedir, yani cüz-i ihtiyarıdır.

"İman, Cenâb-ı Hakkın, istediği kulunun kalbine, cüz-i ihtiyarının sarfından sonra ilka ettiği bir nurdur." (1)

Kilidi açıp, kapıyı açamamak ya da açmamak, aslında kilidi açmamakla eşdeğerdir. Her iki durumda da kapı kapalıdır çünkü. Kısacası iradesi olmayan akıl pek de akıl değildir aslında..

Bir de, iradesi de aklı da tam olup, vicdanlarının sesini kısanlarımız var aramızda..
Vicdanın görevi en önemlisi belki!
Vicdan, akıl anahtarını, o anahtar için tasarlanmış doğru kilide sokması gerektiğini söyleyen Rahmani bir sestir, insanın içinde mütemadiyen konuşan..
Yorulmak bilmeyen..
Susmak bilmeyen..

“Evet, fıtrat ve vicdan akla bir penceredir; tevhidin şuâını neşrederler.”(2)
“Vicdanın gözü daima açıktır!”(2)

Evet, iman kapısına vicdanın sesi ile akıl vasıtasıyla ulaşılır..Ve cüz-i ihtiyarıyla kapı açılır.. İçeri buyur etmeden girilmez..ve edecek olan Vahidül Ehad olan Cenab-ı Hak' tır kuşkusuz..

Vicdan ile çağırır..cüz-i ihtiyarın sarfıyla buyur eder..

Vicdan radyosunun sesini kısanlarımız var evet..
Yayın var mütemadiyen..ama ses yok..

“Akıl tâtil-i eşgal etse de, nazarını ihmal etse, vicdan Sânii unutamaz. Kendi nefsini inkâr etse de onu görür. Onu düşünür. Ona müteveccihtir. Hads--ki, şimşek gibi sür’at-i intikaldir--daima onu tahrik eder. Hadsin muzaafı olan ilham, onu daima tenvir eder. Meyelânın muzâafı olan arzu ve onun muzaafı olan iştiyak ve onun muzaafı olan aşk-ı İlâhî, onu daima mârifet-i Zülcelâle sevk eder. Şu fıtrattaki incizap ve cezbe, bir hakikat-i câzibedarın cezbiyledir.”(3)

Vicdan sukut ettirilince, anahtar hangi kilidi açması gerektiğini şaşırıyor maalesef. Olur olmaz her kilidi açmak için mücadele ediyor. Deniyor, deniyor..
Olmadı baştan alıp tekrar deniyor, divane gibi..

Akıl divane olur mu hiç deme..Akıl, O'nu (c.c) aramak için tasarlanmış ama vicdan olmadan akıl göze iner ve göz kör olur.

“Kalp bağlıdır,hangi şeye el atarsa,bütün kuvvetiyle, o şeye bağlanır ve ebedi bir devam ile beraber onunla kalmak ister.”(4)

Ama kör birisinin samanlıkta iğne araması gibi müşkül hale geliyor doğru kilidi yakalamak.
Aslında küçük bir kutuya koyulmuş büyük bir bilyeyi, kutunun kapağını açıp gösterdiğinizde, “Bu kutuda bilye var mı?” sorusu kadar kolay cevabı. Ama, vicdan omayınca, kolay zora inkılab ediyor. Ve kaçınılmaz son..Dalalet!
Maalesef, amiyane tabir ile anahtar “yalama” oluyor. ”Akılsız akıllılar” tabirine layık hale geliyorlar.

Artık belki de doğru kilidi bulsa da açabilecek kabiliyet gitmiş oluyor..Ve belki de bundandır ki, Cenab-ı Hak bazı kullarının kalbine, belli bir haddi aştıklarında “kilit vuruyor”, bir daha ancak ahirette açılmak üzere!

“Allah onların kalplerini ve kulaklarını mühürlemiştir. Onların gözlerine de (bir çeşit) perde gerilmiştir ve onlar için büyük bir azap vardır.” (5)

Etrafımızda deha seviyesinde akıllı olanlar var belki..Ya da sadece zeki olanlar..Belki de en azından normal zeka düzeyinde yüzlercesi..
Ama Rahman'ı bulamamışlar..Ya da hiç aramamışlar..
Aramak istememişler belki..

Vicdan radyolarının sesini ya kapatmış ya da kısmışlar çünkü..
O'nu (c.c) bulmak için, soruları yanıtlama istidadıyla bezenmiş olan akıl latifesini, vicdan latifesiyle mezc edemeyip, kendini akıllı sanan binlerce “vicdansız” var.
Akıl gözleri kalplerine inmiş olan..

“Bu nükteleri bildikten sonra, şu burhan-ı enfüsî olan vicdana müracaat et. Göreceksin ki, kalb bedenin aktarına neşr-i hayat ettiği gibi, kalbdeki ukde-i hayatiye olan mârifet-i Sânidir ki, istidâdât-ı gayr-ı mahdude-i insaniyeyle mütenasip olan âmâl ve müyûl-ü müteşâibeye neşr-i hayat eder. Lezzeti içine atar ve kıymet verir ve bast ve temdid eder.”(6)

(1)İşaratü'l İ'caz
(2)Mesnevi-i Nuriye
(3)Mesnevi-i Nuriye
(4)Mesnevi-i Nuriye
(5)Bakara Suresi-7
(6)Mesnevi-i Nuriye

Yeni Asya-Akif Arslan (Tıkla)